Fatalna.

Przeważnie atrakcyjna, emanująca szczególną, tak pociągającą jak i niebezpieczną energią, inteligentna i niezależna. Mimo tych cech w wielu historiach jest zawsze winna. Jednak czy aby na pewno? Czy naprawdę jest niebezpieczna czy jedynie wydaje się być zagrożeniem w oczach świata, któremu nie chce się podporządkować i świadomie wybiera własne, być może moralnie dyskusyjne, lecz nadal własne zasady. Czy można ją ocenić na podstawie biało-czarnego szablonu, dobra i zła? A jeśli tak, to kto wydaje taki wyrok?
Tak właściwie żadna konkretna osoba nie wymyśliła terminu Femme Fatal a jednak kobiece postaci, którą swoim zachowaniem i energią wiodą mężczyzn ku ich zagładzie pojawiają się w sztuce, literaturze i kinie od lat, np. Kirke czy syreny bądź jedna z najsłynniejszych kobiet- Lilith- kobieta, która nie chciała się podporządkować i opuściła Eden, pojawia się w wielu kulturach i przyjmuje różną formę jednak niezmiennie budzi lęk i fascynację jednocześnie. I tu pojawia się pytanie dlaczego kobieta, która nie chce się podporządkować staje się groźna i destrukcyjna?
Nagi Instynkt, Fatalne zauroczenie, W sieci, Zaginiona dziewczyna- wszystkie główne bohaterki wydają się być bardzo złożone, niektórzy mniej dyplomatyczni powiedzieliby prościej, że są złe, może nawet do szpiku kości. Jednak, ja nie do końca podzielam ich opinię. Bohaterki takie jak- Cathrine Tramell (Nagi Instynkt),Meredith Johnson (W sieci), Alex Forest (Fatalne Zauroczenie) i Amy Elliot Dunne (Zaginiona dziewczyna) mają pewne cechy wspólne- są niezależne, majętne i atrakcyjne…. no właśnie mają lub robią to coś, że zaczynają być postrzegane jako złe, destrukcyjne, wyrachowane itp. Cathrine z Nagiego Instynktu- szalenie atrakcyjna i seksualna istota, która ze swojego wyglądu uczyniła oręż, którym włada wyjątkowo zręcznie jest bardzo inteligenta i to ona rozdaje karty w rozmowach z policjantem prowadzącym śledztwo, którym jest nikt inny jak Micheal Douglas. Bohaterka W Sieci- ambitna, niezależna, pracowita…sięga po swojego pracownika, w dosłownym tego słowa znaczeniu (w tej roli też Michael Douglas) i wtedy… przysłowiowe gówno wpada w wiatrak- jest określana jako drapieżnik seksualny, wykorzystujący swoją pozycję zawodową nad podwładnym. Fatalne zauroczenie- w roli Femme fatal jest Glenn Close. Piękna, niezależna singielka i ponownie- M. Douglas- szczęśliwy mężuś, któremu powinęła się noga (oczywiście w strategicznym momencie, pan zapomniał o przysiędze małżeńskiej złożonej lata temu swojej żonie i… ahoj przygodo… ) w momencie spotkania Glenn. I nagle to ona jest ta zła, ta niemoralna, ta rozbijająca jego przecież udany związek. No i jest jeszcze bardziej współczesna pani fatalna- z Zaginionej Dziewczyny- ciekawa książka, dobra ekranizacja i bohaterka jakiej nie chciałbyś spotkać na swojej drodze, zwłaszcza jak zaczniesz utrudniać jej życie. Bardzo inteligenta a może kompletnie niepoczytalna? Zdaniem niektórych, zapewne to ostatnie. Moim- niekoniecznie. Jest inteligentną, zdeterminowaną do bólu i nie znającą kompromisów bezlitosną kobieta, która potrafi planować i kreować swój wizerunek, korzystając przy tym z zainteresowania mediów oraz karząc przy tym swojego wiarołomnego męża, którym w adaptacji filmowej jest Ben Affleck.
Te cztery kobiety to cztery różne historie i cztery różne motywy dlaczego takie były. Nie zawsze grały uczciwie, nie zawsze ich motywy były jasne, ich intencje zwykle stanowią zagadkę i może właśnie dlatego w świecie, który tak bardzo lubi mieć wszystko pod kontrolą takie kobiety były i są postrzegane jako zagrożenie. Bo się stawiają, bo są nieprzewidywalne, po żyją po swojemu. Stanowią wyzwanie i nie boją się podjąć rękawicy, a nawet jeśli, to i tak ją podejmują. Żyją na własnych zasadach niekoniecznie zrozumiałych dla innych. Są wręcz bezczelnie odważne i nie zamierzają ponosić odpowiedzialności za błędy mężczyzn, którzy weszli z nimi w relacje bo nie umieli przewidzieć konsekwencji własnych decyzji ale po fakcie chętnie szukają kozła ofiarnego, którego można by obarczyć winą za swoją własną głupotę i oczywiście winna jest ona, on jest jedynie poszkodowanym. Tylko czego? Własnych nieprzemyślanych działań i decyzji?. Ale abstrahując do wątpliwej motywacji panów poszkodowanych, czy to nie właśnie te cechy, ta bezczelność, ta atrakcyjność, ta tajemniczość i ten wątpliwy kodeks moralny czynią je tak pociągającymi i interesującymi? W końcu powiedzenie- igrać z ogniem- skądś się wzięło i gdzieś musi znaleźć swoje zastosowanie…więc może właśnie w relacjach z Fatalnymi?